سفر به ارمنستان
در دوران کودکی به همراه خانواده تا نزدیکی مرز ایران و شوروی رفته و آنجا را از نزدیک دیده بودم .کشاورزانی را به خاطر دارم که در آنسوی ارس مشغول به کار بودند و نظامیان زیادی از آنها مراقبت می کردند.تصویری بزرگ و قرمز رنگ از لنین بر روی صخره ای بزرگ مشرف به مرز ایران نقش بسته بود.برجکهای دیدبانی مجهزی در فاصله ای کوتاه از یکدیگربه شدت خودروهای ایرانی را تحت نظر داشتند.احساس خفقان و ترس به راحتی از آنسوی مرز احساس می گردید.با این وجود شوروی با پرچم قرمز رنگ و زیبایش تبدیل به بخشی ازخاطرات زیبای کودکی ام گردید.با وجودی که کشور شوروی دیگر وجود خارجی نداشت اما تمایل به دیدن کشور های بازمانده از آن هنوز نیز برایم جذاب بود. تا اینکه تصمیم گرفتم زمینی به آنجا سفر کنم.بدین منظور تصمیم گرفتم به صورت زمینی به ارمنستان گرجستان و سپس روسیه سفر کنم.اگر چه سفر من همزمان با درگیریهای گرجستان و روسیه انجام گرفت و جنگ باعث لغو سفر من به گرجستان و روسیه گردید اما سفر به ارمنستان نیز دستاوردهای فراوانی برای من 
به همراه داشت.
